Logopediste Ine Geelen

 

"Communicatie vind ik een zeer belangrijke factor in het leven.”

Ine Geelen

Voorstelling

Ine Geelen

Ik ben Ine Geelen, logopediste en behandel zowel kinderen als volwassenen. Communicatie vind ik een zeer belangrijke factor in het leven. Zonder een goede communicatie is het leven gewoonweg veel moeilijker. Omwille van deze redenen heb ik mij ook gespecialiseerd in de stotter- en stemproblematiek voor zowel kinderen als volwassenen. Daarnaast behandel ik ook leer-, taal- en articulatiestoornissen bij kinderen en afwijkende mondgewoonten. Om je optimaal te kunnen begeleiden sloot ik me aan bij de Vlaamse Beroepsvereniging voor Logopedisten. Overleg plegen met artsen, CLB, school, … dit alles zorgt voor een optimale begeleiding. Daarnaast blijf ik ook bijscholingen volgen om up-to-date te blijven over nieuwe behandelingen en methoden. Als logopediste oefen ik een paramedische beroep uit. Hierdoor geniet ik RIZIV-erkenning. Als je stoornis binnen de verplichte verzekering valt, kom je in aanmerking voor een gedeeltelijke tegemoetkoming van de ziekte- en invaliditeitsuitkering





Ik werk rond volgende thema's


Leermoeilijkheden en -stoornissen


Een kind heeft leermoeilijkheden als het op school moeilijkheden ervaart op meerdere vlakken. Leerstoornissen daarentegen zijn langdurige en hardnekkige problemen die specifiek het leren van lezen, spellen en/of rekenen belemmeren. Er is een duidelijke (ernstige) achterstand en de prestaties liggen beduidend lager dan wat op basis van leeftijd en omstandigheden verwacht kan worden.
We maken het onderscheid tussen 3 leerstoornissen:
Dyslexie: het onvermogen om tot correct lezen te komen (leesstoornis)
Dysorthografie: het onvermogen om tot correct schrijven te komen (schrijfstoornis)
Dyscalculie: het onvermogen om tot correct rekenen te komen (rekenstoornis)

Taalstoornissen


Bij taalproblemen of –stoornissen verloopt de taalontwikkeling van het kind anders. Dit kan reeds op zeer jonge leeftijd merkbaar zijn. Wanneer ze een achterstand oplopen ten opzichte van hun leeftijdsgenoten, spreken we over een vertraagde taalontwikkeling. Als de taalontwikkeling niet alleen vertraagd verloopt, maar ook afwijkend is, kan er pas sprake zijn van een taalstoornis (dysfasie).

Taalproblemen uiten zich op verschillende vlakken. Hierin onderscheiden we twee domeinen, namelijk: taalproductie en taalbegrip. De moeilijkheden kunnen zich in één of in beide domeinen manifesteren. Kenmerken hiervan zijn: een beperkte woordenschat, woordvindingsproblemen, een beperkte en/of foutieve zinsbouw, beperkt taalbegrip,…

Stemstoornissen


Onze stem is het belangrijkste middel om verstaanbaar te communiceren met anderen. Een stemstoornis is een aandoening van de stem of het stemapparaat, met als gevolg een verandering in de toonhoogte, de luidheid en/of de kwaliteit van de stem. Er kunnen dan ook verschillende klachten voorkomen, zoals: keelpijn, heesheid, problemen betreffende toonhoogte of luidheid,… Er kunnen eveneens problemen zijn met betrekking tot de ademhaling.
Binnen de stemstoornissen maken we het onderscheid tussen organische stemstoornissen en niet-organische (functionele en psychogene) stemstoornissen. Bij de organische stemstoornissen is er een probleem ter hoogte van het strottenhoofd; bijvoorbeeld een larynxtumor, een stembandverlamming, endocriene veranderingen (primair organische stemstoornissen) of treden er weefselstructuurveranderingen op ten gevolge van verkeerd stemgebruik of stemmisbruik; bijvoorbeeld stembandknobbeltjes, stembandoedeem,… (secundair organische stemstoornissen).
Bij de niet-organische stemstoornissen is het stemorgaan in orde, maar is er sprake van verkeerd stemgebruik en/of stemmisbruik. Indien logopedische therapie noodzakelijk is, wordt dit steeds in overleg met de NKO-arts besproken.

Vloeiendheidsstoornissen


Vloeiendheidsstoornissen of stotteren is een stoornis in het vloeiende verloop van de spreekbeweging. Stotteren kan zich uiten in het herhalen van klanken of woorddelen, het aanhouden van klanken of het blokkeren op een klank. Naarmate de stoornis ernstiger wordt, treden secundaire gedragingen op. We zien dan bijvoorbeeld negatieve emotionele en cognitieve reacties. Deze kunnen resulteren in spreekangst en vermijdingsgedrag. Stotteren begint nagenoeg steeds tussen het 2e en het 7e levensjaar. Vroegtijdig ingrijpen is cruciaal om stotteren niet te laten evolueren tot een handicap. Bij de therapie van stotteren maken we gebruik van een cognitieve gedragtherapie. Iedereen kan therapie volgen: kleuters, kinderen, jongeren, volwassen. Bij kinderen is het essentieel om zo vroeg mogelijk te starten met therapie. Dit kan de ernst van het stotteren beperken. Tijdens de therapie worden de ouders intensief betrokken. Dit omdat stotteren wordt beïnvloed door de omgeving. We raden ouders met jonge kinderen ook aan een oudercursus te volgen. Dit zijn infosessies met tips en informatie over stotteren. Zo kunnen ouders co-therapeuten worden om het kind optimaal te begeleiden en therapie thuis verderzetten. Iedereen stottert anders en beleeft dit op zijn/haar eigen manier. Daarom wordt het therapieplan op maat gemaakt.

Articulatiestoornissen


Bij een articulatiestoornis worden bepaalde klanken of klankcombinaties foutief uitgesproken. We spreken pas van een articulatiestoornis als een kind achterop blijft in zijn spraakontwikkeling in vergelijking met leeftijdsgenootjes. Hierbij onderscheiden we de fonetische en de fonologische articulatiestoornissen. Een kind met een fonetische articulatiestoornis heeft moeite met de motorische productie van één of meerdere klanken. Wanneer kinderen deze klank(en) niet kunnen uitspreken gaan ze deze weglaten, vervangen of vervormen. Een kind met een fonologische articulatiestoornis heeft moeite met de betekenistoekenning en dus het correct gebruiken van klanken bij de vorming van woorden. Jonge kinderen vervormen de woorden van volwassenen en maken hierdoor de klankstructuur eenvoudiger. Op den duur gaan hun woorden steeds meer op die van volwassenen lijken en verdwijnen de vereenvoudigingsprocessen. Kinderen met een fonologische articulatiestoornis passen bepaalde processen langer toe dan leeftijdsgenootjes.

Afwijkende mondgewoonten


Bij alle handelingen (kauwen, slikken en spreken) die we met onze mond verrichten zijn veel spieren betrokken Normaal gesproken is er een functioneel evenwicht tussen de werking van de spieren in en rond de mond. De kauwspieren, de tong, de lippen, de kinspieren, enz. oefenen daarbij functionele krachten uit op het gebit. Als bepaalde spieren of spiergroepen niet goed functioneren, heeft dit vrijwel altijd een direct gevolg voor de vorm van het gebit en/of de kaken. Vaak is dan ook de spraak verstoord. Oro-Myo-functionele therapie (OMFT) is een oefentherapie die gericht is op het herstellen van een verstoord evenwicht in het functioneren van de spieren in en om de mond. De oorzaak wordt weggenomen, zodat andere therapieën zoals orthodontie of een kaakcorrectie later een blijvend resultaat opleveren. De therapie wordt steeds in overleg met de tandarts of orthodont gegeven. OMFT wordt ingezet indien er sprake is van een of meer van de onderstaande verschijnselen:
Mondademen
Duimzuigen, vingerzuigen en/of speenzuigen
Verkeerde stand van tanden, kiezen of kaken
Spraakmoeilijkheden zoals lispelen of slissen
Moeilijkheden met slikken of eten
Smal en hoog verhemelte
“slappe” lipspanning
Verkeerde tongpositie in rust (bv.: een tong die naar buiten hangt)
Kaakgewrichtsklachten

Afspraak maken

Naast de patiënten uit Hechtel-Eksel, sta ik als klinisch psycholoog natuurlijk ook open voor patiënten uit andere steden/gemeentes zoals Peer, Leopoldsburg, Houthalen, Helchteren, Overpelt, Neerpelt of andere...